Het einde van het leven….

Zoals er voor elk leven een begin is, is er ook voor elk leven een einde. Een einde dat meestal een afscheid betekend. Voor de mensen die achterblijven een trieste gebeurtenis, voor de persoon die er niet meer is misschien een verlossing van pijn en lijden, maar vaak ook een achterlaten van geliefden.

We mogen blij zijn dat het niet vaak voorkomt, maar helaas is het mij nu wel overkomen. Gisteravond, 4 december 2017 rond 21.30 in de avond is mijn Oma van 92 jaar oud overleden. Niet geheel onverwacht, maar toch een schokkende gebeurtenis.

Ze was er bij mijn geboorte, ze was er bij vele verjaardagen en andere gebeurtenissen. Ze was er gelukkig ook bij toen ik de mooiste dag van mijn leven mocht beleven en trouwde met de liefde van mijn leven. Tot dan toe gelukkig in redelijk gezonde toestand, wat gezien de ouderdom niet geheel onverwacht is.

Aankomende vrijdag zal ze gecremeerd worden en worden we gedwongen om haar over te geven aan wat er ook na dit leven zal komen. We zullen moeten wennen aan een leven zonder haar, gebeurtenissen waar ze niet meer bij zal zijn of waar ze geen deel meer van zal mogen uitmaken.

Ik prijs mezelf gelukkig dat ik bewuste herinneringen heb aan al mijn opa’s en oma’s, maar met deze oma had ik toch de grootste band van allemaal. Ze had en heeft een speciaal plekje in mijn hart en dat plekje is nu leeg en kan niet meer gevuld worden.

Lieve Oma, dank voor alles wat u voor ons gedaan heeft, alles wat we samen meegemaakt hebben, alle wijze woorden die u mij ooit verteld heeft, de goede zorgen die we gehad hebben, het onvermijdelijke koekje en snoepje als je weer eens langs kwam. We gaan u intens missen, maar we proberen zo goed als het kan door te leven zonder u.

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.